Toen ik een jaar of 5 was, zette mijn vader mij op een paard. Dat was het begin van een lange reis. Paarden hebben mij nooit losgelaten, ik ben inmiddels circa 20 keer verhuisd, maar ik kwam steeds weer paarden tegen. Toen ik in contact kwam met cranio sacraal therapie voor paarden opende zich voor mij een nieuwe weg.

De reactie van de paarden op de cranio sacraal therapie is indrukwekkend. Onder uiterst subtiele aanrakingen kunnen paarden in een diepe ontspanning komen en kan genezing plaatsvinden. Cranio sacraal therapie verwacht niets van een paard. Misschien voor het eerst in hun leven wordt niets van hem/haar verlangd. Tijdens de cranio sacraal therapie wordt het zelf genezingsvermogen gestimuleerd (healing).

Ik voel me erg betrokken bij paarden, vooral bij manegepaarden en sportpaarden. Ik let vooral op de volgende zaken: Hebben ze wel genoeg weidegang, hooi, is het zadel goed, hoofdstel, bit, hoe lang staan ze in donkere stallen, zijn er voldoende mogelijkheden tot sociale contacten, enz.

Sinds kort behandel ik vaker paarden van de Stichting Paard in Nood, enerzijds omdat deze paarden de cranio sacraal therapie dringend nodig hebben en anderzijds omdat ik naar mijn idee van deze paarden veel kan leren. Bovendien heb ik het gevoel dat juist deze paarden door hun soms tragische geschiedenis, extra dankbaar zijn voor de geboden therapie.

Cranio sacraal therapeuten fluisteren niet met paarden, maar luisteren naar paarden.

Paarden horen bij mijn leven,
Antonia